Kazanie biblijne, na podstawie Listu Pawła do Filipian rozdział 1 od 12 do 26 wersetu, wygłoszone 15 lutego 2026 roku w Pierwszym Zborze Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan Zagórna 10 w Warszawie.
1:12 A chcę, bracia, abyście wiedzieli, że to, co mnie spotkało, posłużyło raczej ku rozkrzewieniu ewangelii,
Flp 1:12-26
1:13 Tak, że więzy moje za sprawę Chrystusową stały się znane w całym zamku i wszystkim innym,
1:14 A większość braci w Panu nabrała otuchy z powodu więzów moich i zaczęła z większą śmiałością, bez bojaźni, głosić Słowo Boże.
1:15 Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i przekory, inni natomiast w dobrej myśli;
1:16 Jedni z miłości, wiedząc, że jestem tu, aby bronić ewangelii,
1:17 Drudzy zaś głoszą Chrystusa z kłótliwości, nieszczerze, sądząc, że wzmogą przez to ucisk więzów moich.
1:18 Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłudnie, czy szczerze, z tego się raduję i radować będę;
1:19 Wiem bowiem, że przez modlitwę waszą i pomoc Ducha Jezusa Chrystusa wyjdzie mi to ku wybawieniu,
1:20 Według oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz że przez śmiałe wystąpienie, jak zawsze, tak i teraz, uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć.
1:21 Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem.
1:22 A jeśli życie w ciele umożliwi mi owocną pracę, to nie wiem, co wybrać.
1:23 Albowiem jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, bo to daleko lepiej;
1:24 Lecz z drugiej strony pozostać w ciele, to ze względu na was rzecz potrzebniejsza.
1:25 A to wiem na pewno, że pozostanę przy życiu i będę z wami wszystkimi, abyście robili postępy i radowali się w wierze,
1:26 Żebyście we mnie mieli powód do wielkiej chluby w Chrystusie Jezusie, gdy znowu do was przybędę.