Kazanie biblijne, na podstawie Ewangelii Jana rozdział 4 od 43 do 54 wersetu, wygłoszone 28 czerwca 2026 roku, w Kościele Ewangelicznych Chrześcijan – Pierwszy Zbór w Warszawie.
4:43 A po dwóch dniach odszedł stamtąd do Galilei.
4:44 Albowiem sam Jezus oświadczył, że prorok nie ma uznania we własnej ojczyźnie.
4:45 Gdy więc przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie podczas święta; oni bowiem także przybyli na to święto.
4:46 Przybył więc znowu do Kany Galilejskiej, gdzie z wody uczynił wino. A był w Kafarnaum pewien dworzanin, którego syn chorował.
4:47 Gdy ten usłyszał, iż Jezus przyszedł z Judei do Galilei, udał się do niego i prosił, aby wstąpił i uzdrowił jego syna, gdyż był bliski śmierci.
4:48 Wtedy Jezus rzekł do niego: Jeśli nie ujrzycie znaków i cudów, nie uwierzycie.
4:49 Rzecze do niego dworzanin: Panie, wstąp, zanim umrze dziecię moje.
4:50 Rzecze mu Jezus: Idź, syn twój żyje. I uwierzył ten człowiek słowu, które mu rzekł Jezus, i odszedł.
4:51 A gdy jeszcze był w drodze, wyszli naprzeciw niego słudzy z oznajmieniem: Chłopiec twój żyje.
4:52 Zapytał się ich więc o godzinę, w której mu się polepszyło. Rzekli mu: Wczoraj o godzinie siódmej opuściła go gorączka.
4:53 Poznał wtedy ojciec, iż była to ta godzina, w której Jezus powiedział do niego: Syn twój żyje. I uwierzył sam, i cały dom jego.
4:54 To był drugi cud, który uczynił Jezus, gdy powrócił z Judei do Galilei.
J 4:43-54