„Uniżenie Chrystusa, którego nie pojmujemy, a potrzebujemy” – Sławomir Foks – 2026-03-29
Kazanie biblijne, na podstawie Listu do Filipian rozdział 2, wersety od 5 do 8, wygłoszone 29 marca 2026 roku w Pierwszym Zborze Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan w Warszawie, Zagórna 10.
2:5 Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie,
2:6 Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu,
2:7 Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem,
2:8 Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.
„Wezwanie do życia godnego Ewangelii Chrystusa” – Sławomir Foks – 2026-03-01
Kazanie biblijne, na podstawie Listu do Filipian od 1:27 do 2:4, wygłoszone 1 marca 2026 roku w Pierwszym Zborze Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan w Warszawie.
1:27 Niech życie wasze będzie godne ewangelii Chrystusowej, abym czy przyjdę i ujrzę was, czy będę nieobecny, słyszał o was, że stoicie w jednym duchu, jednomyślnie walcząc społem za wiarę ewangelii 1:28 I w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom, co jest dla nich zapowiedzią zguby, a dla was zbawienia, i to od Boga; 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa zostało darowane to, że możecie nie tylko w niego wierzyć, ale i dla niego cierpieć, 1:30 Staczając ten sam bój, w którym mnie widzieliście i o którym teraz słyszycie, że go staczam. 2:1 Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakieś współczucie i zmiłowanie, 2:2 Dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością. 2:3 I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. 2:4 Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze.
„Gdy Chrystus jest życiem, nie ma tego złego…” – Sławomir Foks – 2026-02-15
Kazanie biblijne, na podstawie Listu Pawła do Filipian rozdział 1 od 12 do 26 wersetu, wygłoszone 15 lutego 2026 roku w Pierwszym Zborze Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan Zagórna 10 w Warszawie.
1:12 A chcę, bracia, abyście wiedzieli, że to, co mnie spotkało, posłużyło raczej ku rozkrzewieniu ewangelii, 1:13 Tak, że więzy moje za sprawę Chrystusową stały się znane w całym zamku i wszystkim innym, 1:14 A większość braci w Panu nabrała otuchy z powodu więzów moich i zaczęła z większą śmiałością, bez bojaźni, głosić Słowo Boże. 1:15 Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i przekory, inni natomiast w dobrej myśli; 1:16 Jedni z miłości, wiedząc, że jestem tu, aby bronić ewangelii, 1:17 Drudzy zaś głoszą Chrystusa z kłótliwości, nieszczerze, sądząc, że wzmogą przez to ucisk więzów moich. 1:18 Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłudnie, czy szczerze, z tego się raduję i radować będę; 1:19 Wiem bowiem, że przez modlitwę waszą i pomoc Ducha Jezusa Chrystusa wyjdzie mi to ku wybawieniu, 1:20 Według oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz że przez śmiałe wystąpienie, jak zawsze, tak i teraz, uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć. 1:21 Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem. 1:22 A jeśli życie w ciele umożliwi mi owocną pracę, to nie wiem, co wybrać. 1:23 Albowiem jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, bo to daleko lepiej; 1:24 Lecz z drugiej strony pozostać w ciele, to ze względu na was rzecz potrzebniejsza. 1:25 A to wiem na pewno, że pozostanę przy życiu i będę z wami wszystkimi, abyście robili postępy i radowali się w wierze, 1:26 Żebyście we mnie mieli powód do wielkiej chluby w Chrystusie Jezusie, gdy znowu do was przybędę.
