Kategorie
piosenki

Teksty na 2021-05-09

CZCIJMY JEZUSA CZCIJMY GO
Czcijmy Jezusa czcijmy Go(4x)
Powstał z martwych(2x)
i On żyje na wieki już
Powstał z martwych (2x)
Więc razem się radujmy
Świętując zmartwychwstania ten dzień


TAK JAK JELEŃ
Tak jak jeleń do źródła wody
Dusza ma do ciebie lgnie
Tyś pragnieniem mojego serca
Ciebie, Panie, wielbić chcę.
Tyś mą siłą, mą tarczą jest
Na Tobie tylko polegać chcę.
Tyś pragnieniem mojego serca
Ciebie, Panie, wielbić chcę.


GODZIEN CHWAŁY
/ Godzien chwały jesteś, Panie
Wziąłeś karę za mój grzech
Ty stworzyłeś, odkupiłeś
Łaską Swą obdarzasz mnie/ x2
Święty, Święty, Święty
Jest Pan Bóg, Wszechmogący
Który był i jest i przyjdzie znów!
Ze wszystkich sił Ci śpiewam
Chwała Królowi!
Tyś sensem życia jest!
Będę Cię wielbić!
Twój majestat, Twoja świętość
W zachwycie padam u Twych stóp
Tyś drogą, prawdą, życiem
W Tobie ma siła
Bogiem wielkim Jesteś Ty!
Święty, Święty, Święty
Jest Pan Bóg, Wszechmogący
Który był i jest i przyjdzie znów!
Ze wszystkich sił Ci śpiewam
Chwała Królowi!
Tyś sensem życia jest!
Będę Cię wielbić!


JEZU PANUJ ZAWSZE W ŻYCIU MYM
/Jezu panuj zawsze w życiu mym
Jezu panuj zawsze w życiu mym
Od początku jesteś Ty
Teraz zawsze będziesz moim Bogiem
Jezu Jezu / x2
Nic już się nie liczy
Tylko w Tobie wartość mam
Jesteś najważniejszy
Wszystko inne traci sens
Panie mój
Jezu panuj zawsze w życiu mym
Jezu panuj zawsze w życiu mym
Od początku jesteś Ty
teraz zawsze będziesz moim Bogiem
Jezu Jezu
/Nic już się nie liczy
Tylko w Tobie wartość mam
Jesteś najważniejszy
Wszystko inne traci sens
Panie mój / x2

Z głębi serc wyznajemy Jezu Jesteś
Panem
Chwała i cześć
Tobie chwała i cześć
Jezu panuj zawsze w życiu mym
Jezu panuj zawsze w życiu mym
Od początku jesteś Ty
teraz zawsze będziesz moim Bogiem
Jezu Jezu


NIECHAJ ZSTĄPI DUCH TWÓJ
/Niechaj zstąpi Duch Twój
I odnowi ziemię
Życiodajny spłynie deszcz
Na spragnione serce
Obmyj mnie i uświęć mnie
Uwielbienia niech popłynie pieśń /x2
Chwała
Jezusowi który za mnie życie dał
Chwała
Temu który pierwszy umiłował mnie
Jezus
Tylko Jezus Panem jest
/Niechaj zstąpi Duch Twój
I odnowi ziemię
Życiodajny spłynie deszcz
Na spragnione serce
Obmyj mnie i uświęć mnie
Uwielbienia niech popłynie pieśń /x2
/Chwała
Jezusowi który za mnie życie dał
Chwała
Temu który pierwszy umiłował mnie
Jezus
Tylko Jezus Panem jest/ x2


JEZUS JEST MYM PANEM
Jezus jest mym Panem, Jezus znalazł mnie,
On mnie wyrwał z tego świata,
bym Mu służyć mógł.
Tak, tak, tak, o Panie mój,
dzięki, dzięki Ci! /2x
Widzę piękno świata, czuje wolność tą,
którą Jezus mnie obdarzył,
widząc słabość mą.

Tak, tak, tak, o Panie mój,
dzięki, dzięki Ci! /2x
On mi podał rękę i wybaczył to,
co mnie wiodło na bezdroża
i przepaści dno.
Tak, tak, tak, o Panie mój,
dzięki, dzięki Ci! /2x
A jeżeli pragniesz uwolnionym być,
dołącz głos swój do mojego,
śpiewaj ze mną tak:
Tak, tak, tak, o Panie mój,
dzięki, dzięki Ci! /4x

Kategorie
książki

Ciasna brama, wąska droga

„Ciasna brama, wąska droga” – Paul Washer

Omówienie książki „Ciasna brama, wąska droga” zacznę może od tego, że jej treść jest bardzo podobna do pozostałych pozycji tego samego autora (jest może jedna rzecz, która ją odróżnia od pozostałych, ale o tym pod koniec recenzji). Wiąże się to z tym, że Paul Washer postawił sobie za cel skupienie się w służbie na zasadniczym zagadnieniu: „czym jest wiara?” i „jakie powinna ona wydawać owoce w życiu człowieka?”
Przechodząc do sedna – istnieją 2 dość niebezpieczne, skrajnie przeciwne sobie poglądy na to, czym charakteryzuje się bycie człowiekiem wierzącym (oba niebiblijne):

1) Pierwszy pogląd polega na tym, że człowieka wierzącego charakteryzuje całkowicie idealne, prawe i święte życie, a gdy upada to jedynie sporadycznie i nigdy spektakularnie. Ten sposób patrzenia na chrześcijaństwo mają często ludzie wywodzący się z kręgów poza-protestanckich lub ludzie nastawieni do relacji z Bogiem w bardzo legalistyczny sposób.

2) Drugi skrajny i również niebiblijny pogląd mówi o tym, że chrześcijanin to osoba, która mając biblijną wiarę może mimo to prowadzić najgorsze życie bez cienia wyrzutów sumienia i Bożego wychowywania/karcenia. Uważają też, że pomimo braku jakichkolwiek widocznych zmian w swoim życiu można traktować siebie jako osobę zbawioną. Ten pogląd z kolei towarzyszy wielu ludziom uczęszczającym do jakiejś części kościołów protestanckich. Niektórzy z nich traktują wiarę trochę jak magiczną formułkę (albo jak mówi Washer: rodzaj szczepionki lub zażywanej jednorazowo pastylki), która zbawia człowieka od wiecznego oddzielenia od Boga w wieczności, ale nie czyni żadnej widocznej różnicy w życiu człowieka tu i teraz. W ten sposób zbawienie staje się czymś nieokreślonym co nastąpi dopiero w odległej przyszłości i co ma bardzo niewielki wpływ na naszą doczesną codzienność. Z uwagi na to, że autor więcej skupia się na krytyce poglądu drugiego, ja postaram się dla odmiany skupić głównie na pierwszym.

Pogląd ten błędnie zakłada, że gdy Jezus zbawia człowieka, to taki człowiek staje się automatycznie w jednej chwili całkowicie wolny od jakichkolwiek wpływów grzechu. Część wierzących uzasadnia ten pogląd mylnie interpretując 1 List Jana, gdzie faktycznie opisane są cechy charakterystyczne osoby wierzącej. Jednak Biblia wydaje się wyraźnie świadczyć, że chrześcijanie żyjący w I wieku (włączając w to apostołów) byli zdolni do bardzo poważnych upadków, a mimo to nie przestawali być z tego powodu dziećmi Bożymi. Warto zadać sobie pytanie, czy dziś ludzie w kościele by byli w stanie zaufać człowiekowi, który by publicznie 3 razy zaparł się Jezusa? Apostoł Piotr został podźwignięty z tej porażki, nie zwątpił w to, że Jezus jest w stanie mu przebaczyć i stał się tym, który dostał zadanie utwierdzania swoich braci przechodzących przez podobne doświadczenia (Łk 22:31-34). Intrygujące jest również to, że był to nie pierwszy i nie ostatni wstydliwy moment w życiu Piotra. Wystarczy spojrzeć do takich fragmentów jak: Ga 2:11-14 albo Mk 8:33.

Podobnych przykładów można znaleźć wiele również w Starym Testamencie. Co by dziś ludzie powiedzieli w kościele, gdyby osoba podająca się za wierzącą popełniła cudzołóstwo a następnie morderstwo tak jak to zrobił mąż według Bożego serca: Dawid? Dawid ośmielił się nawet po tym akcie pisać dalej Psalmy, dzięki którym potem widzimy w jaki sposób Bóg dotknął Jego serce nie pozwalając mu pozostać w grzechu. Warto o tym wszystkim pamiętać kiedy czasem patrzymy lekceważąco na ludzi, który mocno upadli, a którzy mimo to pokutują i wytrwale trzymają się tego, który jest władny usprawiedliwić bezbożnego całkowicie, niezależnie od uczynków. Warto również pamiętać o fakcie, że jeśli potępiasz kogoś za grzech, którego sam nie popełniłeś tj. nie kradniesz ale np. kłamiesz, to zamiast uważać się za kogoś moralnie lepszego, bezpieczniej będzie powiedzieć: „jestem takim samym grzesznikiem jak pozostali, nic mnie nie wyróżnia”. Nie zaprzeczam tutaj, że grzechy mają różny kaliber i różne konsekwencje dla nas i otaczających nas ludzi, ale dlaczego to by miało zachęcać Cię do tego, żeby uważać swój grzech za mało znaczący i zasługujący na „machnięcie ręką”, a grzech Twojego brata za coś co warte „machnięcia ręką” nie jest? Czy tego rodzaju porównywanie grzechów nie przypomina raczej mrówek kłócących się przed słoniem o to, która jest w stanie więcej unieść? Kiedy porównujemy się z innymi ludźmi może się wydawać, że są między nami duże różnice, ale przed nieskazitelnym Bogiem „nie ma (…) różnicy, gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej” (Rz 3:23-24).

Gdy o tym piszę, przypomina mi się bardzo kontrowersyjne porównanie uczynione kiedyś przez jednego z pastorów, który wziął 2 osoby z widowni – jedna miała reprezentować bardzo moralną i uczynną osobę, a druga – Hitlera. Przepaść między tymi osobami wydaje się ogromna – nikt przecież nie chciałby się utożsamiać z tak wielkim zbrodniarzem, ani być do niego choćby przez chwilę porównywany. Pastor ustawił więc te 2 osoby na 2 różnych końcach sali tak, aby dzieliła je od siebie wielka przestrzeń wyobrażająca tą moralną różnicę. Następnie wprowadził on trzeciego aktora reprezentującego… Jezusa. Kiedy pojawił się Jezus trzeba było zmienić skalę i nagle przepaść między tym bardzo dobrym człowiekiem a Hitlerem zaczęła maleć w ten sposób, że owa dobra osoba powędrowała do Hitlera na jeden koniec widowni, a Jezus był na drugim. Dlaczego dobra moralnie osoba i zbrodniarz stali teraz ramię w ramię obok siebie skoro tak wiele ich różniło? Dlatego, że zmieniła się skala. Kiedy na scenę wkroczy Bóg prawdopodobnie zaczniemy patrzeć nie tylko na siebie i swoje grzechy, ale i na grzechy swoich bliźnich przez zupełnie inne niż dawniej, mniej różowe okulary. Okaże się również, że jedynym trwałym fundamentem, na którym można się oprzeć, jest obca sprawiedliwość Baranka, a nie ta osiągnięta przez nas (choćby i z pomocą Boga).

To wszystko co piszę oczywiście nie oznacza, że nie należy reagować gdy widzimy brata, który zaczyna staczać się w grzech ani nie oznacza, że nie należy stosować dyscypliny kościelnej, która została zaplanowana przez Pana, aby nas wychowywać. Sęk jednak w tym, żeby zdawać sobie sprawę z faktu, iż chrześcijaństwo nie opiera się na tym, że ktoś jest zupełnie wolny od grzechu (gdyby tak było nie potrzebowalibyśmy kościoła do wzajemnego zachęcania się ani uświęcenia). Tak więc osoba wierząca to nie ktoś kto nie ma grzechu, ale ktoś, czyje życie charakteryzuje się wyznawaniem grzechów Bogu, pokutą, ciągłym wzrostem i odnoszeniem stopniowych zwycięstw. Właśnie na tym aspekcie w dużej mierze skupia się recenzowana broszurka. Washer dowodzi, że brak wspomnianego postępu przez długie lata i/lub brak jakichkolwiek widocznych zmian, to jednocześnie brak dowodu na to, że ktoś jest dzieckiem Bożym.

Inną oznaką odrodzonego serca o jakiej wspomina Washer, jest głęboka wrażliwość na własny grzech powodująca, że sprzeciwiając się Bogu nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować, aż nie wrócimy z pokutą i wyznaniem swoich grzechów przed Boga. Przykładem może być Dawid trwający w ciężkim przewinieniu całe miesiące, które jednak wcale nie upływały mu beztrosko, a grzech z którym próbował uciec od Boga sprawiał, że „schły Jego kości” (Ps 32:3). Jeśli uważasz, że to starotestamentowy przypadek oderwany od nowotestamentowej rzeczywistości, to zobacz jak zachował się Piotr gdy zaparł się Jezusa i jakie uczucia pojawiły się w Jego sercu, gdy Pan po zmartwychwstaniu zapytał go po raz trzeci: „Piotrze, czy mnie kochasz?” Te przykłady pokazują co prawda wciąż niedoskonałe, ale jednak odrodzone, czułe serce, które nie jest obojętne na to co uczyniło i które nie chce zasmucać Pana.

Tak jak wspomniałem na początku, istnieje też druga skrajność, która mówi, że prawdziwa wiara w Jezusa Chrystusa może być całkowicie bezowocna, co oczywiście nie jest prawdą. Jeśli chciałbyś się dowiedzieć na ten temat więcej zachęcam do lektury. Jednak zanim zaczniesz – z góry uprzedzam, że Paul Washer jest w tej książce wyjątkowo bezkompromisowy i prowadzi ze swoim czytelnikiem bardzo żywy dialog, starając się nim potrząsnąć na tyle mocno, aby albo uciekł w popłochu albo był zmuszony sprawdzić, czy wydawane przez niego owoce faktycznie potwierdzają wyznawaną wiarę.

Wiktor
PS. Recenzowaliśmy już kilka innych książek Washera: „Ewangelia Jezusa Chrystusa”, „Wezwanie Ewangelii, a prawdziwe nawrócenie”.

Kategorie
kazania

Właściwa pieśń po niewłaściwej stronie

„Właściwa pieśń po niewłaściwej stronie” – Henryk Dedo – 2021-05-02

Kazanie biblijne na podstawie 2 Księgi Mojżeszowej wygłoszone 2 maja 2021 w Kościele Ewangelicznych Chrześcijan, w Warszawie przy ul. Zagórnej 10.

14:11 A do Mojżesza rzekli: Czy dlatego, że w Egipcie nie było grobów, wyciągnąłeś nas, abyśmy pomarli na pustyni? Cóżeś nam to uczynił, wyprowadzając nas z Egiptu?
14:12 Czy nie powiedzieliśmy ci tego już w Egipcie, mówiąc: Zostaw nas w spokoju, będziemy służyli Egipcjanom, gdyż lepiej nam służyć Egipcjanom, niż umierać na pustyni.

2 Mojżeszowa 14:11-12

14:31 Izrael ujrzał wielką moc, jaką okazał Pan na Egipcjanach, a lud bał się Pana i uwierzyli w Pana i w sługę jego Mojżesza.

2 Mojżeszowa 14:31

15:1 Wtedy zaśpiewał Mojżesz i synowie izraelscy następującą pieśńPanu: Zaśpiewam Panu, gdyż nader wspaniałym się okazał: Konia i jego jeźdźca wrzucił w morze!
15:2 Pan jest mocą i pieśnią moją, i stał się zbawieniem moim. On Bogiem moim, przeto go uwielbiam; On Bogiem ojca mojego, przeto go wysławiam.

2 Mojżeszowa 15:1-2

15:14 Usłyszały to narody i zadrżały; dreszcz przejął mieszkańców Filistei.
15:15 Wtedy przerazili się książęta Edomu, drżenie ogarnęło władców Moabu, struchleli wszyscy mieszkańcy Kanaanu.

2 Mojżeszowa 15:14-15

15:22 Potem powiódł Mojżesz Izraela od Morza Czerwonego i wyszli na pustynię Szur. Wędrowali trzy dni po pustyni, a nie znaleźli wody.
15:23 I przybyli do miejscowości Mara, i nie mogli tam pić wody, bo była gorzka; dlatego nazwano tę miejscowość Mara.
15:24 Wtedy lud szemrał przeciwko Mojżeszowi, mówiąc: Co będziemy pić?

2 Mojżeszowa 15:22-24

16:2 Cały zbór synów izraelskich szemrał na pustyni przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi.

2 Mojżeszowa 16:2

16:8 I rzekł Mojżesz dalej: Gdy Pan da wam wieczorem mięso do jedzenia, a rano chleb do nasycenia się, bo Pan usłyszał szemranie wasze, które podnosiliście przeciwko niemu, to czym my jesteśmy? Szemranie wasze zwraca się nie przeciwko nam, lecz przeciwko Panu.

2 Mojżeszowa 16:8